فغانى از أزل آورده مهر حيدر وآل * به خود نساخته از بهر التفات عوام سفينهء دلم از مدح شاه پر گهر است * گواه حال بدين علم عالم العلّام « 1 » وله من قصيدة في مدح أبي الحسن الرضا عليه السلام : چمن شگفت وجهان پرز سوسن وسمن است * به صد هزار زبان روزگار در سخن است إلى قوله : تبارك اللَّه از آن روضه بهشت آئين * كه يك غبار درش آبروى نه چمن است چه جاى گلشن عالم كه هشت باغ بهشت * طفيل روضه سلطان دين أبو الحسن است على موسى جعفر إمام گلشن وحى * كه طوف بارگهش از فرائض وسنن است بگرد روضه تو گر نعيم هشت بهشت * شود نثار يكايك بجاى خويشتن است فرو گرفت جهان را چراغ دولت تو * چه آفتاب كه خنجر گذار وتيغ‌زن است گلى كه از چمن كبرياى تو سر زد * شگفته باد كه چشم وچراغ انجمن است به آب ديده فغاني چه مدحت تو نوشت * سواد كاغذ شعرش بنفشهء دمن است ( 2 )

--> ( 1 ) مجالس المؤمنين 2 : 690 - 691 . ( 2 ) مجالس المؤمنين 2 : 692 .